Dag 4 (18 mei 2013)

Dag 4 is alweer aangebroken. De routine zit er nu goed in: Op tijd wakker worden. Mail,blog,weer en nieuws checken. Aankleden en het thuisfront contacten. Vervolgens richting het ontbijt. Ondanks het feit dat het hotel nogal gedateerd overkwam (inclusief de eigenaren achter de balie 😉 was het ontbijt gratis en compleet. Alle Amerkaanse zaken waren aanwezig en zelfs vers fruit behoorde tot de keuze. We hebben in ieder geval er lekker van genoten. Vandaag zouden we op pad gaan naar Bend in de staat Oregon om weer 500 km te overbruggen richting Canada. Daarnaast gingen we we ook naar het National Park Crater Lak,e maar we hebben gewoon ook nog wat andere spannende activiteiten toegevoegd. Maar daarover later meer. Het was s’ morgens al warm en het leek wel compleet zomer.

DSC_0024_DxO

De plaatst Redding staat bekend om het zonnige weer en vorige week was het hier al 33 graden geweest. Na inpakken en de verplichte foto’s vertrokken we om 9:30 uur . Al snel viel op dat er op diverse plekken de grond even rood kleurde als we al eerder gezien hadden in de staat Utah. Prachtig was dat.

DSC_0034_DxO

Het werd nog mooier toen we het Shastameer passerden. Blauw water met rode oevers. Helaas hebben hier geen foto van kunnen maken. Ondertussen begon er wel wat bewolking te onstaan, maar de zon bleef gelukkig schijnen. Al vrij snel gingen we bij het plaatsje Weed van de interstate highway af om vervolgens lokaal de highway 97 te gaan volgen. Deze highway zouden we pas aan het eind van de dag verlaten als we in Bend zouden arriveren. Al snel passerden we diverse dorpjes. Deze dorpjes waren soms wel erg rommelig. Op een bepaald moment passeerden we een gebied wat wel wat weg had van een steppe. Zover je kon kijken zand en struiken.

DSC_0040_DxO

Hier zijn we ook nog even gestopt om wat lekkere koek en chips te eten. Kort daarna vertrokken we weer. Na verloop van tijd werd de bewolking dikker en we stopten even in Lamath Falls om te lunchen. Hier hebben we een lekker stuk brood met rosbief gegeten en (O)pa voerde af en toe ook wat meeuwen die toevallig in de buurt waren. Deze meeuwen waren vast afkomstig van het grote Klamath Upper Lake, dat in de buurt gelegen was.Toen we eenmaal weer op weg waren, en langs de rand van het meer reden, ging het notabene regenen. Dat hadden we toch niet besteld. In de verte was het al weer lichter dus het zou wel goedkomen. Na verloop van tijd werd het weer droog en waren er weer veel blauwe plekken zichtbaar. We gingen van de highway 97 af en zagen nog net in de verte een bezinestation. We moesten eigenlijk tanken, maar we dachten dat heen en weer naar Crater Lake nog net moest kunnen. We draaiden van de weg af en reden richting het National Park Crater Lake. Na enige kilometers was het toegangsbord van het National Park zichtbaar. Hier hebben we natuurlijk een leuke foto gemaakt.

DSC_0056_DxO

Vanaf dit punt was wel zichtbaar dat alle bewolking zich ophoopte tegen de oude vulkaan. Dat beloofde toch niet veel goeds. We reden verder en hoger en waren inmiddels al 23 kilometer op weg. Het toegangshuisje naar het park kwam al snel in zicht. Tegen alle verwachting in was deze keurig bemand en moest ik toch nog op zoek naar de jaarpas van vorig jaar zomer, die dus nog geldig was. We kregen weer keurig een nieuwskrant en de bekende overzichtskaart. Vanaf daar reden we naar boven. Er lag steeds meer sneeuw en op een gegeven moment was op de weg toch behoorlijk wit. Het was welliswaar oude sneeuw, maar toch genoeg om het in een witte wereld om te toveren. Ondertussen reden we ook in de wolken en werd de wereld erg klein. Eenmaal aangekomen op de westrim van de krater zagen we helaas geen hand voor ogen (laat staan een meer ;-).

DSC_0072_DxO

Voor de vorm hebben we wat leutige foto’s gemaakt, maar we zullen het met het plaatje in de reisplanning moeten blijven doen. Omdat het slechts 2 graden boven nul was (en ik nog een korte broek aanhad) gingen we weer graag naar beneden. In het bezoekerscentrum wist de ranger te vertellen dat het meer gisteren volledig zichtbaar was. Daar hadden we dus helemaal niks aan :-O We hebben nog even rondgekeken in de winkel. Ik heb (O)pa nog even op de foto gezet met een foto van het meer 😉 en zijn toen weer op weg gegaan naar de highway 97. Onderweg kwam de bezinemeter steeds verder bij nul, maar de highway bereiken leek geen probleem. Eenmaal daar aangekomen gaven borden van de highway aan dat er in een dood en vervallen dorpje “Gas and Food” was. Niet dus, alles voor eeuwig gesloten en onvindbaar. We zijn toen even terug de highway opgegaan in de veronderstelling dat de pomp die we eerder zagen wel zouden kunnen vinden. Om een lang verhaal kort te maken leerde navraag, dat we op een andere plek van de highway waren af gegaan en dat we terug! moesten rijden. Op de allerlaatste druppels, en de eerstvolgende andere pomp op 79 KM!! reden we het nieuwe station binnen. Op een krappe gallon na bleek de tank volledig leeg. Gelukkig konden we nu weer op pad, anders had de vakantie iets langer geduurd ;-). We gingen weer op weg en hebben over ruim 100 kilometer weg, miljoenen bomen gezien.

DSC_0083_DxO

Ongelofelijk dat er in dit soort uitgestrekte gebieden niets anders is dan bomen en beestjes. Om 18:15 uur arriveerden we uiteindelijk in Bend en vonden ons Holiday Inn hotel weer snel. Het hotel was weer een feest van herkenning en kan ons iedere keer toch weer tevreden stemmen. Naast supersnel internet was er ook een heel mooi indoor zwembad. Ondanks dat (O)pa al minstens 15 jaar niet meer had gezommen, leek het hem een goed idee om mee te gaan zwemmen. Eerst moesten we nog eten maar we hielden dit, omwille van de tijd, beperkt tot een bezoek aan de Carls Jr. Een lekker hamburger was namelijk snel verorberd. Eenmaal terug in het hotel lagen we snel in het zwembad. Hier hebben we geruime tijd gezommen en (O)pa heeft dit afgesloten met warmwater therapie 🙂 in de Hot Whirlpool. Daarna heeft hij het RTL halfacht nieuws zitten kijken (dat blijft raar in de USA) en is lekker gaan slapen. Ik heb nog even de blog in elkaar gezet en heb daarna hetzelfde maar gedaan. Morgen gaan we via Portland naar Olympia om daar onze laatste tussenstop van deze vakantie te beleven. Daarna hopen we in Canada nog enige dagen bij onze familie in Abbotsford te verblijven. Hier hopen we weer andere leuke activiteiten te gaan doen.

Klik hier voor meer foto’s dag 4

Ga naar dag 5